Subiektywnie o teatrze

warszawski blog teatralny

Kategoria: Teatr IMKA (strona 1 z 2)

Wodzirej

Spektakl jest uwspółcześnioną adaptacją scenariusza filmu F. Falka. Lutek Danielak, pracujący jako wodzirej stara się poprowadzić prestiżową imprezę. Jest przekonany, iż pomoże mu to w dalszej karierze. Do czego może posunąć się człowiek pragnący osiągnąć swój cel? Co jest w stanie poświęcić? Spektakl narzuca pytanie o to, czy warto „mieć czy być?”. Gorzki opis rzeczywistości.

Ocena:

Generał

Dzisiaj też się boją
że stracą pracę
nie zdążą zarejestrować się do lekarza
przed śmiercią
nie zapiszą dziecka do dobrej szkoły
boją się jak diabli
Ludzie muszą się bać
nie mogą przestać
Kiedy się nie boją
boją się, że coś z nimi nie tak

(„Generał” Jarosław Jakubowski)

Generał Jaruzelski czeka w swojej willi na wyrok jaki mają wydać przedstawiciele narodu. Czy decyzja o wprowadzeniu stanu wojennego była słuszna? Generała poznajemy w relacjach z rodziną i podwładnymi. W spektaklu uderza to, iż główny bohater jest komentatorem współczesności. Stan wojenny mamy już za sobą, ale czy na prawdę aż tak wiele się zmieniło? Sztuka Marka Kality i Aleksandry Popławskiej, którą trzeba zobaczyć. Spektakl wielokrotnie nagradzany.

Ocena:

Cienie. Eurydyka mówi

Spektakl przygotowany na kanwie tekstu Elfriede Jelinek pod tym samym tytułem. Autorka dekonstruuje mit o Orfeuszu i Eurydyce. Orfeusz w spektaklu jest gwiazdą POPu, próżną i zadufaną w sobie. Eurydyk jest kilka. Rzecz o śmierci, lękach, cierpieniu, zmaganiu się z cielesnością, pustką egzystencjonalną. Nastrój niepokoju, niepewności, buduje w spektaklu muzyka Pawła Krawczyka, wykonywana na żywo przez Katarzynę Nosowską. Jest ona swoistym komentarzem do tekstu Jelinek.

Znakomita sztuka w reżyserii Mai Kleczewskiej. Trzeba zobaczyć.

Ocena:

Opis obyczajów III

Tekst sztuki powstał na kanwie „Pamiętników czyli Historii Polskiej” ks. J. Kitowicza. Obserwacje świata dokonane przez księdza Kitowicza uderzają swoją aktualnością. Spektakl Mikołaja Grabowskiego bawi i zmusza do refleksji.

Ocena:

Klątwa, odcinki z czasu beznadziei

W niewyjaśnionych okolicznościach giną prawie wszyscy posłowie. Polskę ogarnia chaos, a na ziemię schodzi Chrystus…

Kilkuodcinkowa satyra na polską mentalność, politykę, wiarę i nasze narodowe kompleksy. Znakomity tekst Pawła Demirskiego, w reżyserii Moniki Strzępki. Znakomita rola Dobromira Dymeckiego. Śmieszy i skłania do reflesji, trzeba zobaczyć.

Ocena:

Henryk Sienkiewicz. Greates Hits.

Sfrustrowani aktorzy proszą by ich serca zostały pokrzepione. W tym momencie z nieba zstępuje Henryk Sienkiewicz. Sztuka jest satyrą na teksty Sienkiewicza. Zabawne, ale nie powala.

Ocena:

Ayrton Senna Da Silva

Spektakl w rezyserii Łukasza Kosa o życiu najlepszego kierowcy rajdowego, zrobiony w konwencji wyścigu Formuły 1. Twórcą muzyki wykonywanej na żywo jest Dominik Strycharski. Ciekawy pomysł.

Ocena:

Twoje pocałunki Mołotowa

Małżeństwo z kilkuletnim stażem, stara się o dziecko. Pewnego dnia otrzymują przesyłkę z FBI. Co zawiera przesyłka? Jak zmieni się ich życie? Przeszłości nie da się przemilczeć, ukryć, ona zawsze da o sobie znać w najmniej oczekiwanym momencie. Tekst lekko absurdalny, ale ciekawy.

Ocena:

Harce młodzieży polskiej

Spektakl o historii harcerstwa, od czasów założenia ruchu ZHP, do współczesności. „Harce…” pozostawiają nas z pytaniem, czy w dzisiejszych czasach harcerstwo ma jeszcze sens?

Jest to przedstawienie dyplomowe studentów IV roku Wydziału Aktorskiego Akademii Teatralnej w Warszawie. Ciekawy tekst Tomasza Śpiewaka, w reżyserii Remigiusza Brzyka. Warto zobaczyć.

Ocena:

Dzienniki

Tekst Gombrowicza jest niezwykle aktualny, wyraża sondy o ludziach, kulturze, tradycji. Rozpatruje wydarzenia polityczne, zastanawia się nad miejscem Polski i polaków w świecie. Wszystko okraszone jest typową dla Gombrowicza ironią i humorem. Bardzo dobry spektakl Mikołaja Grabowskiego. Warto zobaczyć.

Spektakl otrzymał nagrodę dla teatru oraz reżysera na X Międzynarodowym Festiwalu Gombrowiczowskim w Radomiu.

Ocena:

Starsze wpisy